به گزارش پایگاه خبری چالوس رسانه، یکی از ادعاهایی که سلطنتطلبها همواره در حال تکرار آن بودهاند و هیچگاه دست از این ادعا برنداشتهاند، این است که محمدرضا شاه برای آنکه مردم را نکشد، ایران را در ۲۶ دی ۵۷ ترک کرد. اما منابع بسیار زیادی وجود دارد که این نظریه را کاملاً نقض میکند.

در سالهای اخیر، جریان سلطنتطلب با بهکارگیری گسترده از رسانهها و شبکههای اجتماعی، کوشیده است تا ذهن نسل جوانانی که دوران پهلوی را ندیدهاند را به سمت خود جذب کند.
یکی از مسائلی که ـ برای توجیه فرار محمدرضا پهلوی در ۲۶ دی ۱۳۵۷ ـ از سوی این جریان مطرح شده و بسیار تکرار شده است، این است که «شاه فرار نکرد، برای اینکه خون کسی را نریزد کشور را ترک کرد».

این ادعا ابتدا توسط خودِ محمدرضا پهلوی ـ در کتاب پاسخ به تاریخ ـ عنوان شد و بعدها بهطور جدی از زبان فرح پهلوی شنیده شد؛ در برخی کتابهای سفارشی که برای تطهیر خانواده پهلوی نوشته شدند و یا محتواهای رسانهای مثل مستندهای شبکه منوتو نیز وجود دارد.
اما فکتهای بسیار زیادی وجود دارد که نشان میدهد این ادعا بههیچوجه صحیح نیست و از طرفی نشانگر آن است که فرح پهلوی و جریان رسانهای سلطنتطلب دروغی گفتهاند و آن را بارها تکرار کردهاند.

یکی از این موارد کشتار و خونریزی توسط شاه، مربوط به مرداد ماه سال ۱۳۳۲ است که اتفاقاً محمدرضا پهلوی در پس این وقایع، مجبور به فرار از ایران نیز شده بود؛ «یرواند آبراهامیان» مورخ ایرانی-آمریکایی خاورمیانه و استاد برجسته تاریخ در کالج باروخ و مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه نیویورک، در کتاب «تاریخ ایران مدرن» مینویسد: «نیویورکتایمز گزارش کرد تلفات درگیریها بیش از ۳۰۰ کشته بوده است. اما شاه واقعۀ ۲۸ مرداد را انقلاب بدونِ خونریزی و قهرمانانۀ مردم برای پادشاه محبوبِ خود، نامید». (یرواند آبراهامیان، تاریخ ایران مدرن، صفحه ۱۲۱)
در این زمینه میتوان به کشتار مردم تبریز در بهمن ۱۳۵۶ نیز اشاره کرد؛ به گفته «جان دی استامپل» استاد دانشگاه کنتاکی، حدود ۵۰ هزار نفر در تظاهرات تبریز شرکت کرده بودند که طبق برخی آمارها، حدود ۳۰۰ نفر کشته و ۵۰۰ تا ۷۰۰ نفر از تظاهرکنندگان زخمی شده بودند. (جان دی استامپل، درون انقلاب ایران، صص ۹۲ ـ ۹۳.)

همچنین «فریدون هویدا» برادر امیرعباس هویدا و نماینده شاه در سازمان ملل نوشته است: «روز بعد از واقعهٔ قم [اشاره به کشتار مردم قم توسط نیروهای نظامی حکومت پهلوی در ۱۹ دی ۱۳۵۶] جمشید آموزگار، نخست وزیر، اعلام داشت که موضعگیری قاطع دولت، نقشه توطئهگران را که قصد اخلال در مصالح عالیهٔ جامعه را داشتند، بر هم زد و دخالت به موقع نیروهای حافظ نظم و قانون توانست از گسترش بینظمی جلوگیری کند.
ولی هنوز مدتی از این واقعه نگذشته بود که در ۱۸ فوریه ۱۹۷۸ [ ۲۹ بهمن ۱۳۵۶] چندین هزار تَن از مردم تبریز بهعنوان بزرگداشت چهلم کشتهشدگان حادثه قم، دست به تظاهرات زدند و به دنبال آن نیز شورشی پدید آمد که بنا به گفتهٔ شاهدان عینی در خلال آن، برای اولینبار شعار «مرگ بر شاه» شنیده شد… در شورش تبریز هم مثل قم بر اثر تیراندازی قوای انتظامی به سوی مردم، عدهای کشته شدند. ولی در مورد این حادثه دولت کوشید تا با کنترل مطبوعات و رادیوتلویزیون تا حد مقدور آن را یک مسأله بیاهمیت جلوه دهد و برای تسکین احساسات مردم هم صرفاً به تعویض استاندار آذربایجان و عزل رئیس شهربانی تبریز بسنده کرد». (فریدون هویدا، سقوط شاه، صفحه ۱۹.)

از طرفی دیگر، «فرد هالیدی» نویسنده و متخصص روابط بینالملل و خاورمیانه، در کتاب «ایران: دیکتاتوری و توسعه» با اشاره به واقعه تلخ میدان ژاله در ۱۷ شهریور ۱۳۵۷، مینویسد: «در میدان ژاله تهران بین سربازان و تظاهرکنندگان، درگیر بهوجود آمد و در تکرار دلخراش واقعۀ ژوئن ۱۹۶۳ میلادی [خرداد ۱۳۴۲ شمسی] نزدیک به سه هزار نفر کشته شدند». (فرد هالیدی، ایران: دیکتاتوری و توسعه، صفحه ۲۹۲.)
درباره کشتار میدان ژاله در ۱۷ شهریور ۵۷، حسین فردوست، رئیس دفتر ویژه اطلاعات و سازمان بازرسی شاهنشاهی نیز، در خاطراتش مینویسد: «روز پنجشنبه ۱۶ شهریور گزارشهای وسیعی از تظاهرات و اعلام اجتماع مردم در میدان ژاله در صبح جمعه رسیده بود. روز ۱۷ شهریور۵۷، طبق معمول در ویلای اسلامینیا در کرج بودم. از «دفتر ویژه اطلاعات» تلفن کردند که طبق اطلاع واصله از ساواک و شهربانی، واحدی از لشکر یک گارد در میدان ژاله برخورد شدیدی با مردم داشته و تلفات سنگینی به جمعیت وارد آمده است». (برگرفته از ظهور و سقوط پهلوی، خاطرات حسین فردوست.)

بنابراین گزارهها است که ادعای سلطنتطلبها ـ مبنی بر اینکه شاه نمیخواست خون کسی را بریزد و برای همین از ایران رفت ـ زیر سؤال میرود و مردود میشود.
جالب توجه است که اخیراً رضا پهلوی در پیامی گفته است که نام کسانی که مردم ایران را کشتهاند بنویسید؛ در پاسخ به این درخواست رضا پهلوی و البته با استناد به منابع معتبر تاریخی میتوان این اسم را نوشت: «محمدرضا پهلوی».
منبع: farsnews.ir/mahdiasadi/1768563778976139722